बातमी ऐका (Marathi Voice Reader)
28 फेब्रुवारी रोजी जेव्हा अमेरिकेने इराणवर बॉम्ब हल्ला केला, तेव्हा एका क्षणासाठी असे वाटले की कदाचित इराणचा फुटबॉल संघ यावेळी विश्वचषकात खेळू शकणार नाही. पण अनेक अडचणी आणि अनिश्चिततांवर मात करत, संघ तुर्कीच्या अंताल्यामार्गे मेक्सिकोच्या तिजुआना येथे पोहोचला आहे. युद्धाच्या कारणामुळे या संघाला तेहरानपासून तुर्कस्तानच्या सीमेपर्यंत 40 तासांचा लांब बस प्रवास करावा लागला होता. परिस्थिती इतकी कठीण होती की 6 फूट 5 इंच उंचीच्या गोलकीपर अलीरेझा बेइरानवांडला आपले पाय पसरवण्यासाठी बसच्या फरशीवर झोपून प्रवास करावा लागला होता. या प्रवासात अमेरिकन व्हिसाचीही मोठी अडचण होती. गट जी मध्ये इराणला आपले महत्त्वाचे सामने लॉस एंजेलिस आणि सिएटलमध्ये खेळायचे आहेत. खेळाडू आणि मुख्य प्रशिक्षक आमिर घलेनोई यांना व्हिसा मिळाला, पण अमेरिकन प्रशासनाने ‘दहशतवाद्यांची घुसखोरी’ असे कारण देत संघाच्या 13 सपोर्ट स्टाफ, विश्लेषक आणि मीडिया अधिकाऱ्यांना व्हिसा देण्यास नकार दिला. शेवटी फिफाला मध्यस्थी करण्यासाठी यावे लागले. अमेरिकेने अट ठेवली आहे की इराणी खेळाडूंना सामन्याच्या दिवशीच अमेरिकेत प्रवेश मिळेल आणि त्याच दिवशी त्यांना परतही जावे लागेल. या सगळ्यामध्ये संघाचा उत्साह कमी झालेला नाही. आपला चौथा विश्वचषक खेळायला निघालेल्या 32 वर्षीय स्टार खेळाडू अलिरेझा जहानबख्शचे म्हणणे आहे, ‘परिस्थिती अजिबात सोपी नाही, पण आमचा उद्देश संघाला एकत्र ठेवणे आहे. एक इराणी असल्यामुळे, आमची सर्वात मोठी प्रेरणा म्हणजे आमच्या देशवासीयांच्या आणि पालकांच्या चेहऱ्यावर हसू आणणे आहे.’ संघाने तुर्कीमधील एका आलिशान हॉटेलमध्ये एकत्र चित्रपट पाहून (विशेषतः 2007 च्या युद्धग्रस्त इराकच्या आशियाई कप विजयाची माहितीपट) आपले बंध मजबूत केले आहेत. युद्धाचा परिणाम संघ निवडीवरही झाला आहे. दिग्गज खेळाडू सरदार अजमौनला संघातून वगळण्यात आले आहे, कारण युद्ध सुरू झाल्यानंतर त्याचे यूएईच्या शासकासोबतचे एक छायाचित्र समोर आले होते, ज्यामुळे इराणी प्रशासन नाराज होते. खेळाडूंनी ठरवले आहे की, ते विश्वचषक सामन्यांपूर्वी आपला उजवा हात छातीवर बॅजच्या वर ठेवून देशातील परिस्थितीबद्दल आपला आदर व्यक्त करतील. आता हे पाहणे खूपच रंजक ठरेल की, जर नॉकआउट फेरीत इराण आणि अमेरिका भिडले, तर फुटबॉल या युद्धाच्या दरम्यान शांततेचा कोणताही नवीन मार्ग उघडू शकेल का. इराणमध्ये सरावासाठी अधिकृत चेंडूही नव्हते युद्ध आणि निर्बंधांचा परिणाम खेळाच्या सर्वात महत्त्वाच्या भागावर, म्हणजेच फुटबॉलवरही झाला. तेहरानमध्ये प्रशिक्षणादरम्यान, इराणी संघाकडे सराव करण्यासाठी या विश्वचषकाचे अधिकृत चेंडू उपलब्ध नव्हते, कारण युद्धामुळे त्यांची डिलिव्हरी इराणपर्यंत पोहोचू शकली नव्हती. जेव्हा संघ तुर्कीला पोहोचला, तेव्हा त्यांना अधिकृत चेंडूंनी वॉर्म-अप आणि सराव करण्याची संधी मिळाली.
